'De menselijke maat'

door Arend van Hout

Onze moeder heeft tot haar 87ste zelfstandig kunnen wonen, maar met name het laatste jaar werd het steeds duidelijker dat dit ondanks thuiszorg eigenlijk niet meer verantwoord was. Zij begon steeds meer dingen te vergeten en als wij na een weekendbezoek aan haar weer huiswaarts keerden, deden we dat met een ongerust gevoel. Zou het allemaal wel goed gaan de komende week? Thuiszorg had ons al eens gewezen op Bos- en Meerzicht waar zorg op maat geboden werd, in een kleinschalige setting.

Een gesprek met de directeur Albert Oosting overtuigde ons dat dit - hoe moeilijk een dergelijke beslissing ook is - een goede keuze zou zijn.

Hij wil geen directeur zijn van een groot instituut, waar bewoners zich verloren wanen, maar kiest bewust voor de menselijke maat. Samen met een klein team van gemotiveerde en deskundige medewerkers slaagt hij er in de bewoners warmte en geborgenheid te bieden.

Nu, ruim twee jaar nadat onze moeder in Bos- en Meerzicht een nieuw thuis kreeg, kunnen we als kinderen alleen maar constateren dat zij het niet beter had kunnen treffen. Iedere keer opnieuw ervaren wij de betrokkenheid van het personeel, zien we dat de bewoners met respect behandeld worden en dat er aandacht aan hen wordt besteed. Bos- en Meerzicht is daarmee voor ons hét voorbeeld hoe er voor ouderen in Nederland gezorgd zou moeten worden.

familie van Hout